Menu

Mechanical Desktop 6 – nowości wybrane.

Zaprezentowane w tym artykule nowości będą szczególnie istotne dla doświadczonych użytkowników programu MDT, którzy oczekiwali od producenta rozwoju kilku szczególnych funkcji programu.

 

Edycja brył bazowych
We współczesnym świecie coraz większą rolę odgrywa wymiana danych, a jedną z ważniejszych zalet projektowania wspomaganego komputerem jest możliwość skorzystania z pracy, która już została wykonana. Dla konstruktora z branży mechanicznej oznacza to możliwość pozyskiwania rysunków i modeli, które zostały utworzone w innych biurach projektowych. Dzięki istnieniu w sieci Internet wyspecjalizowanych serwerów konstruktor może pozyskać wiele gotowych rysunków i modeli, które chciałby użyć w swoim projekcie. Także, bardzo często firmy współpracujące ze sobą nad projektem posiadają różne systemy CAD, a jednocześnie wymagane jest współdzielenie danych projektowych, takich jak na przykład modele trójwymiarowe części i zespołów.
Wynika z tego, że dużą wartością danego systemu CAD jest jego umiejętność wymiany i edycji danych dostępnych w różnych formatach. Mechanical Desktop 6 posiada uniwersalne możliwość pozyskiwania modeli 3D zapisanych we wszystkich ważniejszych formatach wymiany danych, takich jak DWG, SAT, STEP oraz IGES. Model trójmiarowy wczytany do MDT 6 po konwersji jest modelem nieparametrycznym 3DSOLID. Po zamianie w część typu PART rejestrowany jest w strukturze projektu jako bryła podstawowa – Baza. Nawet jeżeli użyjemy narzędzie Autodesk Feature Exchange, służące do rozpoznawania parametrycznych elementów kształtujących w modelu 3D to może pozostać pewien zestaw geometrii, której program nie potrafi zamienić na elementy parametryczne. Program pozwala na dalsze kształtowanie definicji części zachowanej w strukturze jako Baza za pomocą wszystkich funkcji modelowania parametrycznego, które dostępne są w programie. Jednakże jeżeli zachodzi konieczność edycji tych elementów kształtujących, które powstały przed zamianą bryły w część PART to modelowanie parametryczne jest w tym wypadku bezradne. Można wprawdzie na przykład „zakleić” otwór znajdujący się w bryle bazowej, jeżeli musimy go usunąć ale użycie do tego celu funkcji modelowania parametrycznego spowoduje niepotrzebne skomplikowanie struktury modelu. Lepszym sposobem będzie skorzystanie z rozszerzonych możliwości polecenia AMEDIFEAT, które pojawiły się w MDT 6. Po wybraniu do edycji elementu kształtującego Baza, program ukrywa tymczasowo wszystkie elementy kształtujące, które pojawiły się później i wyświetla zestaw narzędzi służących do edycji brył 3DSOLID.

inv_mdt1Rys.1. Edycja części bazowej modelu – usunięcie otworu

Możemy więc wykonać operacje edycyjne takie jak na modelu 3DSOLID, a po uaktualnieniu modelu efekty zmian są uzupełnianie o parametryczną definicję modelu. Ten sposób pracy drastycznie zwiększa elastyczność wykorzystania modeli 3D, które pochodzą z różnych systemów CAD. Konstruktor ma zapewniony znany i prosty w wykorzystaniu zestaw narzędzi do edycji brył 3DSOLID, co powoduje, że „obróbka” modelu jest znacznie łatwiejsza i nie wprowadza niepotrzebnych komplikacji w matematycznym opisie modelu. Ta nowa cecha programu będzie szczególnie doceniona przez konstruktorów pracujących na modelach, które nie powstały w MDT, a zostały zaimportowane z innych systemów CAD.

Prezentacje zespołów
Jednym z „produktów ubocznych” modelowania trójwymiarowego jest łatwe uzyskanie różnych widoków projektu. Mając model 3D możemy zaprezentować go w różnorodny sposób, w zależności od potrzeb danego projektu. Jednym z najczęściej wymaganych widoków jest prezentacja modelu trójwymiarowego w postaci rozmontowanej (eksplodującej). Taki widok jest używany w tworzeniu np. instrukcji poglądowych, instrukcji składania zespołu, itp. Rysunki tego typu są przydatne nawet we wczesnej fazie opracowywania projektu, gdy chcemy przedstawić koncepcję urządzenia będącego jeszcze w pamięci komputera.
Mechanical Desktop 6 otrzymał zupełnie nowy interfejs tworzenia prezentacji eksplodujących. Jedną z nowości jest to, że każdy podzespół zewnętrzny wczytany do aktualnego projektu może zostać także „rozmontowany” w prezentacji należącej do projektu głównego bez żadnego wpływu na zawartość jego oryginalnego pliku. Jeszcze lepszą nowością jest możliwość dynamicznego wprowadzania korekty położenia komponentów w prezentacji eksplodującej za pomocą nowego manipulatora 3D. Po wprowadzeniu globalnego modułu rozsunięcia często zachodzi konieczność indywidualnego przemieszczenia niektórych komponentów, żeby poprawić czytelność prezentacji. Wystarczy więc odpowiednio przesunąć część korzystając z manipulatora 3D, a program od razu na ekranie odpowiednio skoryguje położenie komponentu i doda odpowiednie tory montażu. Także gdy chcemy rozsunąć tylko kilka wybranych części to łatwiej będzie wykonać to z zastosowaniem nowego manipulatora 3D. Ta nowa funkcjonalność będzie szczególnie ważna w tych firmach gdzie powstaje bardzo dużo dokumentacji zawierającej rysunku eksplodujące.

inv_mdt2Rys. 2. Tworzenie rysunków eksplodujących z zastosowaniem manipulatora 3D

Opisywanie rysunków
Każdy projekt mechaniczny musi być zawierać płaską dokumentację, która jest wykonana według przyjętych standardów, posiada odpowiednie rzuty rysunkowe, opisy, zestawienia, itp. Mechanical Desktop istotnie pomaga tworzyć dokumentację rysunkową projektu przez automatyczne generowanie rzutów rysunkowych z modelu trójwymiarowego. W wersji szóstej wprowadzone także znaczące usprawnienia w dziedzinie opisywania już istniejących rzutów rysunkowych.
Program został wyposażony w nowy interfejs opisów, który rozpoznaje wskazany do opisu obiekt i proponuje właściwy opis tego obiektu. Jeżeli więc wskażemy otwór to program zaproponuje opis tego otworu według szablonu zapisanego w bibliotece szablonów oraz zmienne definiujące otwór. Jeżeli wskażemy krawędź części to program zaproponuje szereg zmiennych, które tą część opisują, takich jak nazwa, masa, numer normy, opis, parametry czy też właściwości pliku części. Nowy interfejs opisu pozwala na budowanie dowolnych formuł oraz gromadzenie ich w szablony z podziałem na kategorie. Jakiekolwiek zmiany wprowadzone w modelu, np. zmiana rodzaju otworu czy wymiarów kształtownika stalowego, zostaną automatycznie przeniesione do skojarzonego z danym elementem opisu.
Jest to więc szczególnie ważne narzędzie, które będzie bardzo docenione przez tych konstruktorów, którzy muszą opisywać wiele rysunków oraz wiele podobnych obiektów na rysunkach, a do tej pory nie mieli dostępu do parametrycznego opisu części i musieli ręcznie wykonywać setki wpisów, a potem śledzić wprowadzone zmiany i odpowiednio uzupełniać opisy.

inv_mdt3Rys 3. Parametryczne opisy w obszarze rysunku

Sprężyny
Bardzo istotną nowością, która pojawiła się w wersji MDT 6 jest generator sprężyn trójwymiarowych. W wersjach wcześniejszych można było w zasadzie zaprojektować tylko obiekt, który wyglądał jak sprężyna naciskowa, a inne rodzaje sprężyn trzeba było pracowicie „wyrzeźbić”. Obecnie program oferuje cztery funkcje do projektowania i rysowania sprężyn 3D. Mamy więc sprężyny naciskowe, naciągowe, skręcane i talerzowe. Interfejs projektowania sprężyn pozwala na wykonanie obliczeń sprężyny z uwzględnieniem różnych parametrów. Na koniec program wstawia gotową sprężynę wraz z tablica definiującą sprężynę. Ta cecha programu przyda się konstruktorom maszyn i urządzeń przemysłowych, którzy używają wielu różnych sprężyn w swoich projektach.

inv_mdt4Rys.4. Interfejs tworzenia sprężyn oraz gotowa sprężyn a w modelu.

Podsumowanie

Zaprezentowane w tym artykule nowe funkcje programu Mechanical Desktop 6 świadczą o dbałości producenta programu o ciągły rozwój popularnego „mechanikala”. Mechanical Desktop to dojrzały i powszechnie używany program do projektowania 3D i 2D, a nowe wersje systemu stanowią kontynuację solidnych rozwiązań wprowadzonych w wersjach wcześniejszych oraz zawierają szereg usprawnień, które bardzo przydadzą się doświadczonym użytkownikom tego programu.