Menu

Okno na świat

W poprzednim numerze opisałem sposoby tworzenia ścian i różne sposoby ich modyfikacji, więc naturalną koleją rzeczy, dziś wypada opisać sposób tworzenia i umieszczania w nich otworów, drzwi, okien i zestawów okien.

 

Tytułem wstępu kilka informacji dotyczących charakteru obiektów, jakimi są otwory, drzwi, okna i zestawy okien w ADT 3.3. Po pierwsze są to obiekty parametryczne, co oznacza, że określenia i zmiany ich właściwości takich jak wysokość i szerokość możemy dokonywać w oknach dialogowych, co bardzo ułatwia rysowanie i późniejszą edycję. Po drugie obiekty te domyślnie „zaczepione” są do ściany, w związku z czym narysowanie np. okna w ścianie sprowadza się do zaznaczenia wybranej ściany a następnie wskazania punktu wstawienia okna – resztę, czyli wycięcie odpowiedniego otworu i umieszczenie okna na właściwej wysokości program robi automatycznie. Edycja wymiarów lub przesunięcie okna czy drzwi powoduje również automatyczną aktualizację wymiarów i położenia otworu w ścianie. Krótko mówiąc – człowiek koncentruje się na myśleniu a komputer martwi się jak narysować kreski.

Otwory
aec_ot1Najprostszą rzeczą, jaką możemy umieścić w ścianie jest otwór. W tym celu wywołujemy polecenie Dodaj otwór. W oknie dialogowym wybieramy kształt otworu (możemy użyć kształtu predefiniowanego lub własnego profilu, wcześniej przez nas zdefiniowanego), określamy jego wysokość i szerokość oraz wysokość parapetu (lub jeżeli jest nam wygodniej wysokość użytkową), zaznaczamy ścianę, w której będziemy umieszczać otwór i wskazujemy punkt wstawienia otworu. Bardzo pomocna przy wstawianiu otworów jest opcja Automatyczne odsunięcie/centrowanie, która wraz ze skojarzonym polem odsunięcia pozwala na to by program automatycznie umieścił otwór po środku żądanego fragmentu ściany (jeżeli umieścimy kursor w pobliżu środka fragmentu ściany) lub o zadeklarowane przez nas odsunięcie od końca żądanego fragmentu ściany (jeżeli umieścimy kursor w pobliżu końca fragmentu ściany). Umyślnie z uporem stosuję zwrot „fragment ściany” a nie „ściana”, ponieważ program „widzi” inne ściany łączące się z daną ścianą i obiekty znajdujące się w niej (okna, drzwi, otwory) i podczas wstawiania kolejnych obiektów jako jedną całość traktuje odcinek pomiędzy np. oknem a łączącą się prostopadłą drugą ścianą. To na przykład pozwala nam wstawić otwór odległy np. od okna lub narożnika ścian o wartość wpisaną w pole odsunięcia, a utrudnia umieszczenie go w miejscu łączenia ścian. Położenie narysowanych otworów możemy edytować używając poleceń AutoCADa takich jak Przesuń, czy Kopiuj, a ponadto po zaznaczeniu otworu możemy użyć punktów charakterystycznych (tzw. uchwytów) do przesuwania otworu wzdłuż ściany. Edycja kształtu, wymiarów otworu lub wysokości parapetu wymaga jedynie zmiany odpowiedniej wartości w oknie dialogowym Właściwości otworu.

Drzwi i okna
aec_ot2Po otworach czas na coś ciekawszego. Zajmijmy się teraz wstawianiem drzwi i okien. Te obiekty, w przeciwieństwie do otworów opierają się na stylach tak jak opisywane w poprzednim numerze ściany. W stylu np. okna określona jest jego geometria, wymiary futryny, ramy okiennej, grubość szyby i sposób jego wyświetlania w rzucie z góry, w przekroju, w elewacji i w modelu. Jeżeli style drzwi i okien oferowane przez program nas nie zadawalają możemy wyedytować dowolny styl, skopiować istniejący styl z innego rysunku wykonanego w ADT lub utworzyć nowy. Stworzenie nowego stylu jest bardzo proste. Na wstępie rysujemy żądany kształt okna lub drzwi (płaski rysunek w widoku elewacji) i deklarujemy go jako profil ADT. Następnie tworzymy w Menedżerze stylów nowy styl i jako kształt wybieramy wcześniej zdefiniowany profil. Na koniec ustalamy w zależności od tworzonego stylu: dla drzwi wymiary futryny, ogranicznika i szerokość skrzydła, a dla okna wymiary futryny, ramy okiennej i grubość szyby. Nowy styl gotowy.
Możemy teraz skoncentrować się na wstawianiu i edycji drzwi i okien. Po wywołaniu polecenia Dodaj drzwi lub Dodaj okno w oknie dialogowym wybieramy żądany styl drzwi lub okna, określamy ich wymiary, wysokość progu/parapetu lub wysokość użytkową, ustalamy wartość dla opcji Automatyczne odsunięcie/centrowanie (działa ona tak jak w przypadku otworów), zaznaczamy ścianę i wskazujemy punkt wstawienia drzwi lub okna. To wszystko – okno wstawione.

aec_ot3Edycja kształtu, wymiarów drzwi lub okna, wysokości progu lub parapetu a także położenia drzwi lub okna wewnątrz ściany polega na zmianie odpowiedniej wartości w oknie dialogowym Właściwości drzwi lub Właściwości okna. Do przesuwania drzwi lub okna wzdłuż ściany możemy użyć poleceń AutoCADa takich jak Przesuń, czy Kopiuj lub po zaznaczeniu obiektu użyć punktów charakterystycznych (tzw. uchwytów). Kierunek otwarcia skrzydła drzwi lub okna zmieniamy korzystając z uchwytu znajdującego się na ich skrzydle. Standardowy sposób wyświetlania drzwi i okien możemy zmienić w oknie dialogowym Wyświetlanie elementów – decydujemy między innymi czy chcemy umieścić na rzucie linię progu lub łuk otwarcia skrzydła drzwi a także, czy parapety okna mają być wyświetlane na rzucie, a jeżeli tak, to jakie będą ich wymiary.I jeszcze coś dla koneserów. Załóżmy, że zależy nam na tym, żeby zaprojektować w budynku np. drzwi z szybą ornamentową i pilastrami wokół ościeżnicy. Możemy tego dokonać dołączając odpowiednie bloki do całkiem standardowych drzwi (ornament do skrzydła drzwi a pilastry do futryny). Powstaną w ten sposób dość oryginalne drzwi, a co najważniejsze jakakolwiek edycja drzwi pociągnie za sobą odpowiednie dopasowanie elementów dekoracyjnych.

Zespoły okien
aec_ot4Kolejnym obiektem ADT, który z pewnością uatrakcyjni nasz projekt jest zespół okien zwany również witryną okienną. Zastosowanie witryny zamiast okna uwalnia nas od tworzenia stylu okna ze skomplikowanymi podziałami. Ponadto zaletą takiego rozwiązania jest fakt, że w skład witryny mogą wchodzić zarówno panele szklane, okna jak i drzwi. Styl zespołu jest tak skonstruowany, żeby z jednej strony maksymalnie uprościć tworzenie skomplikowanych podziałów, a z drugiej zaś umożliwić pełną kontrolę nad zachowaniem się witryny przy zmianie wymiarów i dać pełną swobodę projektantowi przy definicji poszczególnych wypełnień, ram i słupków witryny. Innymi słowy, tworząc nowy styl najpierw ustalamy strukturę podziału witryny, następnie decydujemy jak mają być wypełnione powstałe w ten sposób komórki, jakie będą wymiary i profile ram oraz słupków a na koniec ustalamy reguły zachowywania się podziałów przy zmianie wymiarów witryny.
Samo wstawianie witryny do projektu wygląda tak jak w przypadku okna. Wywołujemy polecenie Dodaj zespół, w oknie dialogowym wybieramy żądany styl witryny, określamy jej wymiary, wysokość parapetu lub wysokość użytkową, ustalamy wartość dla opcji Automatyczne odsunięcie/centrowanie, zaznaczamy ścianę i wskazujemy punkt wstawienia.Edycja wymiarów i położenia witryny wygląda tak jak w przypadku drzwi czy okien poprzez polecenie Właściwości zespołu okien lub uchwyty. Ponadto po wstawieniu witryny mamy do dyspozycji narzędzie edycyjne w postaci łączenia komórek, nadpisania komórek, krawędzi i profili. Do czego to służy? Choćby do tego żeby uprościć sobie życie i stworzyć regularny styl witryny a następnie połączyć dwie komórki i wstawić w to miejsce drzwi.

Ściany kurtynowe
aec_ot5Jeszcze kilka słów o obiektach, które zawierają w sobie cechy zarówno ścian jak i okien, czyli o ścianach kurtynowych. Opisuję je przy okazji zespołów okien, ponieważ wyglądają tak jak witryny okienne, składają się z takich samych elementów jak one oraz mają taką samą konstrukcję stylu i wszystkie mechanizmy edycyjne wymiarów. Różnią się jednak od zestawów okien swoim zachowaniem – rysuje się je jak standardowe ściany lub przekształca ze standardowych ścian, co pozwala nam np. na poprowadzenie szklanej witryny po krzywej, a ponadto posiadają tak jak standardowe ściany funkcje linii dachu i linii podłogi.

Wymiarowanie, etykiety i zestawienia
aec_ot6Na koniec warto zaznaczyć, że Architectural Desktop 3.3 posiada kilka funkcji bardzo pomocnych przy tworzeniu dokumentacji technicznej. Wymiarowanie AEC automatycznie uwzględnia zarówno wysokość jak i szerokość otworów. Możemy przy tym decydować, czy program poda nam wymiar w świetle ościeży czy ościeżnicy. Ponadto możemy do projektu dołączyć etykiety wstawionych przez nas otworów, okien, drzwi i witryn oraz etykiety parapetów. Wymiary obiektów i ich numery wstawiane są automatycznie przez program. Po zwymiarowaniu i nadaniu etykiet wystarczy wygenerować tabelę zestawieniową stolarki, którą możemy zapisać choćby w formacie Excela w celu dalszej obróbki. Każda edycja parametrów otworów, drzwi, okien i witryn powoduje ich automatyczne uaktualnienie na łańcuchach wymiarowych, etykietach i w tabelach zestawieniowych.